CARLO BAZZI

 

da: VIVA CASSAAN!

 

Martuladi in vers...cassanes

 

 

Se amò prima da darvì

sto   libret,   savè  vorii

quel  ca   dent   ga  trovarii,

me   vai   disi:   che  ch'inscì

 

langiarii di   vers stampàa,

ma  che  vers?!  Madontinin!

faa giò  propi  da s'ciapin,

 zop e  goeub  e  strambalaa,

 

senza  i  regoi di  poveta

 ma  parò  pussee sincer.

 Saran  forsi  trop linger,

e per dila ciara e neta

 

l'era mei lassai  sconduu!

Ma  na  roba poeud scusai,

e  ]'è  questa   ca   a   comprai

a quel tal che ii a scrivuu

 

podi   dag  del  martolon

e fà intanta un po' de bee

coll’iutà cioè a trà in pee

(se sta voeulta fan de bon)

On esili  là ai  Cassin.

Donca andem, o Cassanes,

per amur del  vost  paes,

ső,   compri  sto   libratin.

   

                                  Cassano, settembre  1905.

 

Viva Cassaan!

_____

 

PROSA VERNACOLA CADENZATA

DEL

PICET BONANIMA

 

Go vargugna, a go! Voeuran ca racìti, ma me so minga buna, soo. Faan a la svelta luur a de: va foeura; eeh! ca proeuvan lur a vagnì che ch'inscé, ca vegnan lur danans a tanta gent; al coeuer al batt ché dent, al fa 'na balada, cumè un usalin s'al sent 'na s'ciupatada.

S'ciau, adess so ché e vargott bisugna dé. Sa parli maa, lur ch'iin boon, ma daran al pardon. Era ca m'al daraan?! Saan bee anca luur ca nugn sem minga laterati; dal dé vem a laurà s'em da mangià, e gh'em minga temp par studià.

(Fingendo che qualcuno la interroghi dalla platea) Cusè?. . . Chi soo?! Al voeur savè da dua soo?! Madontinin! Al capis minga? Soo che, da Cassan. Tirà a maan, soo nasuda in Roscett! gal disi ciar e nett che me ne vanto. Parchè Cas­saan, l'è bel Cassaan. Anca vaduu da lontaan. Tucc al disan. Vagnend da la stassiun o su dal punt, propri de bon, al par su un munt. Al sa ved là distanduu coi so bei cà, cal par ona bugada distanduda par sugà.

Prima sa ved l'uspadaa, la cà di dulur, po' l'esili piee da fiur, dadent piee dà bei strafoi alegar, savii, bon ca paran garofoi s'ciupaton. E pò San Dionis, al Belvadere, e in mess, pussé a volt de tucc, la gesa e 'l campanin. Al punt, al casteell, i Capucin e Sant'Ambroeus là in funt, ca squasi sa scunt.

Parò a gh'è da la gent ca dis: Cassaan a l'è bell da foeura e minga da dent. Martuloni!

In dua l'è ca gavii una piasa insci bela lunga, larga cumè là nosta? E la nosta gesa? E 'l portac de la pesa? E 'l porton del Roscett? Disemal ciar e nett gavii violtar un palass Dada Burumee col giardin dananse 'l giardin da dree. A l'è brutt, o rassapaia, al giardin de cà So­maia? E poò ghem per i oparari al Linificio {me nono parò ga dis amò la cavalchina, e mama Carolina ga dis la filadura) e là sa laura, sa laura senza tanti stori.

Ghem in castell l'incanatori, ghem la frabica di tassin, di tund, di piati, di vas d'ogni sort e qualitaa. Donca sii persuas o bruti pansa maa, che da dent cumpagn da foeura, da partut l'è bel Cassaan?

A ghè pò 'na roba ca sa ved minga, ma sa sent tucc i mument, pussee bela de la bela vista; pussee larga da la piassa, pussee volta dal campanin, a l'è... s' induvina subat, s'induvina: al coeur del nost Cassaan! A le prunt, a la maan, ca quand al po, al dis mai da no. Incoeu a l'è par la gesa. dumaan par i puaritt, par l'esili par l'uspadaa, par quai festa o carnavaa, par quai frabica o baraca; segutan, segutan a tormantall, ma luu mai sa straca, mai sa scunt; al raspunt sempar, al ra­spunt e, disèmela, madontinin. al raspunt fin trop ladin.

Donca Cassaan a l'è bel da foeura? Bee! da dent a l'è pussee bel amò par­che a l'è anca boon. In conclusiun, me la voeuri dé la parola ca senti sempar che ch'inscé sul coeur e la voeur vagni da foeura; la par un bagai la par, piee da vissi, ca fa i caprissi, ca pesta i pee, par un quai balee. Ma invece da pastà i pee, ca sbatan anca lur con me i maan. vusand:

Viva Cassaan!

 

La cansuun di pascadur.

                                                           A Laurin di Bass.

   

Giò par l’Ada e par la Muscia

Vaan i barch di pascadur!

A vidè com’ iin in truscia,

tucc bagnaa par al sudur,

par pascà col casciafund!

 

Contantoni sa vargot

Da ciapà coi ret in boon,

sa po ciapan balb e trot

cavazai, anguil, vairon

da vess re ga par del mund!

 

Rema, rema, o pascadur!

Cascia in l’Ada la tua ret,

e vargot, sta pur sicur,

sempar l’Ada ta vadret,

sempar l’Ada ta darà.

 

Quand vadret la barca piena

da passit a trapilà,

ca ta specia la toa sena

pensa alegar, torna a cà,

torna torna a riposà.

 

                              Cassano d’Adda, 4 marzo 1905.

 

Pag. 1 2 3